روزى دیگر

بعد از 4 روز ماراتن سنگین و نفس گیر نمایشگاه تمام شد.
روز آخر صدام مثل سرما خورده ها کلفت شده بود و کف پاهام از بس که رو پا وایسادم باد کرده بود.
باید در این مدت با همه گپ زد و حال و احوال پرسید و با بعضی ها شوخی و با بعضی ها هم جدی بود و بتونی از زیر  پروژه ها و برنامه های آینده و مناقصات پیش رو شون رو بفهمی.
خیلی ها هم با رقبات همیشه کار می کنن و جذب این مشتری ها هم به سمت خودت یه کم سخته.اما با سخت کوشی و پیگیری و صداقت میشه این کار و کرد.
توی این مدت 4 روز هم میشه دید که خیلی ها فقط بخاطر اشانتیونی که قراره به مشتری های همیشگی بدی میان سراغت و انوقت می تونی بفهمی که بعضی ها واقعا چیپ هستن.
بعضی ها هم که مثل آدامس می آن و آویزون میشن که باید بهشون یک اشانیون بدی.
خلاصه که ایام نمایشگاه ایام پر هیاهو و پر استرسی هست.
البته توی نمایشگاه هم میشه چیزهای جدید و آخرین تکنولوپی ها رو هم دید.البته نه مثل نمایشگاههای کشورهای خارج .
از نظافت نمایشگاه هم که هرچی بگم که بد بود کم گفتم.مثلا نمایشگاه بین المللی کامپوتر و مخابرات و IT که باید آینه تکنولوژی کشورها باشه توش هر بی نظمی و کثیفی رو میشه دید.که آشغالها روی هم تلبنار میشه و دستشویی ها تمیز نیست و ...... .
امیدوارم که هرکس که اومده باشه به هدف اش رسیده باشه.